Gecikmeli olmakla beraber dün oğlumun ilk aşı günüydü.Sağlık ocağına gidene kadar Doruk sanki aşı olacağını hissetmiş gibi ağlayıp durdu.Ta ki aşı olana kadar bu ağlama devam etti.Aşı anında ise acıdan bir an nefesi kesildi bebeğimin.İçim acısada bacağını tutma görevi malesef ki benimdi.Aşıdan sonra ise bebeğimin acıdan sesi kesildi.Yüzünde masum bir ifade oluşuverdi.Aşıdan sonra babanesini ve dedesini ziyarete gittik.Dün beklediğimden de başarılı bir aşı günü geçirdik.Şimdi sırada 3 şubatta ikinci aşımız olan verem aşısı var.İkinci aşı ateş yaparmış.Umarım ikinci aşının etkilerini çabuk atlatır bebeğim.Bu arada Doruk her gün biraz daha büyüyor.Ona sahip olduğum için hergün kendimi biraz daha şanslı hissediyorum.İyi ki doğurmuşum bebeğimi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder